Tren yolculuğunu çok seviyorum, hem rahat hem de ucuz :) Ancak şu var ki, çocukken korkarak bindiğim trene yaklaşık 1 yıldan beri zevkle binebiliyorum.İlk geçen sene Eskişehir'de yetenek sınavına gireceğim zaman binmiştim o uzuuunnn sürenin ardından, tereddütlüydüm. Nedenini bilmeden, hatırlamadan biir şeyden tedirgin olmak garipti :) Ama zamanla alışıp o alışkanlıkların unutulduğunu ve bunun yanında çocukluktan kalma bir çok alışkanlığımın olduğunu farkettim.
En son bir kaza sonucu tren bileti bulamadığım için otobüs tercih ettiğimde sinir krizleri geçirmeme ramak kalmıştı :)
Trendeki o geniş alan, kalkıp dolaşabilmek, yemek yemek... Hari reklam yapmış gibi olmayayım ama bunca zaman otobüs denen ve insanların arasında 5cm bile mesafe olmayan o araçtan iyi ki kurtuldum. Ha tren demişken, tek koltuk olsun ;)
